Blessuretijd

Unknown

Dit weekeinde werd in alle stadions in Nederland in de 14e minuut geklapt voor Johan Cruijff, de grootste voetballer die Nederland ooit heeft gekend. Afgelopen donderdag werd bekend gemaakt dat er longkanker bij hem is vastgesteld.
Cruijff’s vader overleed al op 45 jarige leeftijd. Het betekende een grote klap voor Johan, die nog jarenlang denkbeeldige gesprekken voerde met zijn overleden vader.

In 1991 kreeg Cruijff tijdens een wandeling met zijn vrouw Danny last van zijn hart. Hij onderging met spoed een bypass operatie.
Cruijff stopte met roken en wisselde zijn pakje sigaretten in voor een Chupa Chup lolly. In het voetbalminnende Catalonië leidde dat er toe dat de verkoop van deze lolly verdubbelde.

Vorige week zag ik Cruijff bij de voorlaatste aflevering van Hanneke Groenteman’s “Sterren op het doek”. De kunstenaars deden hun best om Cruijff weer te geven zoals zij hem zagen. Het is maar goed dat ze niet de vele quotes die Cruijff heeft voortgebracht in zijn leven een plaats hoefden te geven op het doek. Veel van deze quotes zijn onnavolgbaar namelijk.

Makkelijker dan die ene quote die Cruijff die avond gebruikte kan het echter niet worden.
“ Ik leef feitelijk sinds 1991 al in de blessuretijd”. Uiteraard doelde hij daarmee op de tweede kans die hij -qua gezondheid- heeft gekregen vanaf dat moment.

Het applaus in de 14e minuut is, zoals Johan het zelf zou zeggen, logisch, gezien de verwijzing naar het rugnummer van de legendarische voetballer.

Cruijff heeft longkanker en zal er alles aan doen om de strijd te winnen. Op weg naar zijn derde leven zou hij het vast ook logisch vinden als er applaus van de tribunes zou klinken in de blessuretijd…

TwitterShare