Reflecteren

Reflectie

rimpels_in_het_water
Als je heel hard schreeuwt dan is het wel eens prettig als dat geluid terugkaatst. Een rots die het geproduceerde geluid reflecteert zorgt er in dat geval voor dat je weet dat je kreet ergens is aangekomen. Dat hij dan nog niet is doorgedrongen is een ander verhaal.
Maar als hij in de ruimte verdwijnt dan lijkt de inspanning voor niks geweest.

Een spiegel reflecteert als geen ander. Hou je je zelf die spiegel voor dan is het ook eigenlijk niet die eigenschap van de spiegel waar je over hoeft te twijfelen. Het gaat steeds om de blik en het gevoel waarmee je jezelf bekijkt. Misschien wil je soms wel niet zien wat de spiegel verklapt en is het handig als de spiegel beslagen is. Soms zijn we daar heel handig in, om niet onder ogen te zien wat de spiegel die je je zelf voor houdt eigenlijk laat zien.

Water reflecteert het best als het stil staat. Golven zorgen voor rumoer, te sterke stroming zorgt ervoor dat rustig spiegelen niet meer mogelijk is.
Soms gebeuren er dingen is ons leven die zelfs het stilstaande water tot rimpelen brengen.
Kenmerkend voor die rimpeling in het water die ontstaan is door die zware steen is de hoeveelheid kringen, van groot naar klein.

Het zijn steeds de buitenste kringen die als eerste verdwijnen. En uiteindelijk, hoewel het soms ook een tijd kan duren, verdwijnt ook de laatste cirkel en merk je dat het water weer zijn rust hervonden heeft. Het maakt niet of je zelf die steen zelf hebt gegooid of dat een ander dat gedaan heeft. Uiteindelijk vindt het water zijn rust. En wat is dat een goed moment om eens te reflecteren…

TwitterShare